Een Chinese vrouw op mijn rug!

Vanavond zijn Ron, Rupal, Amelieke, Hanna en ik na het eten naar een massagesalon geweest voor een voetmassage. Wauw….
2 Uur lang wordt er heerlijk aan je gefriemeld, gemept (ja, meppen) en gemasseerd.
We kwamen te liggen op heerlijke banken met een warme deken over ons heen en vervolgens werden eerst onze voeten gewassen met gloeiend heet water. En in dat water zat dan weer thee. Ik denk om te ontsmetten of zo. Waar thee allemaal al niet goed voor is!
Tijdens deze wasbeurt werden de voeten al grondig zachtjes gemasseerd en daarna afgedroogd om vervolgens een uur lang aan beide voeten te werken. En dan heb ik het niet over de massages die ik ook krijg bij mijn voetreflextherapeute, nee dit ging er echt ruig aan toe. Tenen werden gekraakt, er werd keihard in je voeten geknepen en gedaan. Maar het voelde heerlijk!! Na een uur begonnen ze aan de benen en aan de rug. Ik wist niet wat me overkwam toen dat vrouwtje ineens op mijn rug zat om vervolgens zorgvuldig met haar knieën mijn ruggenwervels en heupen los te maken!! Ik heb er erg van genoten en ik ga er zeker weten nog een keer weer heen deze maanden. (Mijn voeten kunnen het ook wel gebruiken als je nagaat wat voor afstanden we soms op een dag lopen.) Per persoon waren we 48 yuan kwijt. Omgerekend E4,80 ongeveer. Helemaal niets dus.

Toen we vanmiddag voor het eten nog even in de stad liepen, en we net een drukke straat wilden oversteken, zagen we hoe een schreeuwende jongeman zijn vriendinnetje voor de auto’s probeerde te duwen. Ik moet zeggen dat ik er nog steeds een beetje van ondersteboven ben. Mijn eerste reactie was die van ongeloof en ik snapte eerst niet helemaal wat hij probeerde te doen. En daarna wilde ik eigenlijk wel ingrijpen… maar dan? Wat doe je dan? Dat is zo’n punt waarbij je moet beslissen of je tot actie over gaat of niet. En hoewel ik altijd zeg van.. ‘Ik zou er direct op afrennen en die vent een flink pak op zijn falie geven’… moet ik eerlijk bekennen dat ik nu heel erg twijfelde over wat te doen. Ook omdat de man zo ontzettend over zijn toeren was en ik niet wist wat hij zou doen als ik hem zou tegen houden. Gelukkig zag het verkeer wat er aan de hand was en paste zich aan aan de situatie dus dat verminderde de dreiging, en er hoorde nog een stelletje bij deze 2 die hen uit elkaar probeerde te halen, maar de jongen hield eigenlijk niet op en ging maar door met aan het meisje te trekken en te sleuren om haar onder een auto te krijgen. Zelfs een politieagent ging er niet op af, maar belde om versterking geloof ik. Al met al een drama dat ik nog nooit zo had meegemaakt. Toen ik het er later met Ron over had (die geeft hier al enkele jaren les) vertelde hij dat het regelmatig voorkomt dat mensen hier van het dak springen ( en dan heb ik het over hoge flatgebouwen) of zich verdrinken in de vijvers op de campus. Menigmaal is daar al iemand levenloos uitgehaald. Een aantal maanden geleden nog, heeft een meisje zich van een flatgebouw gegooid. Ze overleed pas een half uur later op de grond. Niemand deed ook maar iets, ze maakten alleen maar foto’s en filmpjes…
Dit geeft maar eens weer aan onder wat voor druk deze kinderen schijnen te leven. Ze worden door hun ouders naar een school gestuurd waar ze vaak helemaal niet heen willen. Ze moeten soms elke dag van de week naar school, krijgen enorme bergen huiswerk en dan natuurlijk ook nog relatiestress of wat voor stress er nog bij. Veel trekken het dan op een gegeven moment niet meer en zien geen andere uitweg. Eer van jezelf en je familie- eer spelen hierbij ook een hele grote rol. Nog steeds…
Maar ik kan mezelf eigenlijk niet toestaan om teveel bij al deze ellende stil te blijven staan want wanneer ik mij dit alles ga aantrekken en ik erover ga piekeren, ben ik (letterlijk) nog verder van huis en kan ik misschien niet zo blijven functioneren zoals ik nu doe.
Het is heel aanlokkelijk om te proberen als buitenlander om de situatie hier te veranderen naar betere situaties, maar het is niet altijd aan jou om dit te doen en tevens willen de chinezen vaak niet anders. En dat klinkt heel cru, maar het is echt waar.

Gisteren zijn we dan Huppeldepup (weet ff niet meer precies hoe het heette) Fang Bei geweest. Dat is het centrum van Chongqing. Een soort Manhatten zeg maar. Samen met Ron hebben we de bus genomen om na ongeveer 15min. uit te stappen midden in de stad. Maar ik kan niet zeggen dat ik me er echt lekker voelde. De gebouwen zijn daar zo enorm groot en je kunt aan de buitenkant vaak niet zien wat ze verkopen. Ook raak je al snel verdwaald tussen al die grote wolkenkrabbers. Ook was het overal erg smerig. Niet smerig in de zin dat er overal vuil op straat ligt, maar er ligt overal stof. Alles bedekt met een dun laagje grijs stof. De smog die is neergedaald. En dat vind je overal terug hier in Chongqing en vooral daar in het centrum. Alles voelt een beetje vies aan en na een regenbui moet je echt niet met je mooie schoenen over straat gaan. Ik merk ook dat ik bijna elke dag wel mijn kleren aan het wassen ben. Je merkt gewoon aan alles dat die stof overal intrekt.
Ik merk het ook aan mijn huid. Mijn lippen zijn ontzettend droog en mijn huid vreselijk schilferig. Dan kan ik het gaan scrubben maar 2 dagen later is het weer net zo erg. Je moet je gezicht echt goed schoon houden.
Gelukkig ligt ons appartement iets hoger in de bergen. Op een van de hoogste punten van de stad denk ik. Dus bij ons is de lucht iets frisser.
Dit heeft ook weer zijn nadeel. Want ons huis ligt namelijk vlak onder een populair toeristenpunt. Ongeveer 50 meter naar boven is een plek waar mensen dagelijks komen om van de berg te schreeuwen. Zij doen dit omdat er dan een echo te horen is. Standaard beginnen ze daar al rond half zeven mee. S’ochtends wel te verstaan. Een drama. Volgens mij komt er elke ochtend een zelfde man die dit doet, maar verder over de hele dag komen er verschillende mensen. Soms een paar mensen die dan een lied gaan zingen, maar andere keren een paar die denken leuk te zijn door zo lang mogelijk te blijven schreeuwen. Ach op den duur went het ook wel, maar het blijft ook irritant.

Vrijdag zijn we naar de Metro geweest! De groothandel. Daar heb ik o.a. boter gehaald en een thermosmok voor op school. Iedereen maar dan ook echt iedereen heeft of een thermosmok/ kan of plastic beker met deksel waarin met hun thee drinkt. Het is echt geweldig om te zien hoeveel verschillende uitvoeringen ze hiervan hebben. Niet te geloven. Ik heb er een gekocht in de vorm van een gewone mok met een deksel erop, maar wel een thermoskan- achtig ding. En er zit een zeefje in de bovenkant zodat ik de losse thee en bloemetjes (of wat er dan ook net op dat moment in zit) niet in mijn mond krijg. Echt ideaal. En natuurlijk kan ik er in de zomer mijn drankjes koud mee houden!

Dit was het weer even voor nu… het internet doet het op dit moment weer niet dus ik denk dat ik maar op tijd op bed ga en nog even ga luisteren naar Harry Potter op mijn MP3speler. (Audioboek, echt geweldig!)En dan morgen dit bericht op mijn blog zetten. Doei!