Shop till we drop!!

Gisteren (zaterdag) zijn we met z’n vieren naar de markt geweest in Jei Fang Bei. We zijn hier al eerder geweest, in het centrum, maar nog niet naar de markt. En dat is een markt zoals ik nog nooit heb gezien. Gebouwen met oneindig veel verdiepingen met allemaal kleine winkeltjes. Op de ene verdieping allemaal winkeltjes met kleding. Op een andere verdieping winkeltjes met kantoor artikelen en spelletjes etc. En ga zo maar door. Je kijkt je ogen uit!! En allemaal superkrap en rommelig, maar dat vind ik alleen maar leuk! Zo ontdek je nog eens wat!
En als je dan wat wilt kopen (en natuurlijk willen wij wel wat kopen) dan moet je gaan onderhandelen want als buitenlander betaal je altijd al een veel hogere prijs omdat ze denken dat je genoeg geld hebt. En in dat onderhandelen begin ik nu aardig behendig te worden!! Uiteraard moet je ook het lef hebben om iets niet te kopen als de verkoper niet in de prijs wil zakken. Maar soms is het wel moeilijk hoor. De verkoper verwacht dat je gaat onderhandelen over de prijs en ik denk dat je daarmee ook een soort van respect verdient. Maar soms heb ik het er wel moeilijk mee. Zeker als de verkoper een bejaard mannetje of vrouwtje is waarvan ik vermoed dat ze nog steeds moeten werken om zichzelf in leven te houden. Want pensioen kennen ze hier niet. Dan haal ik expres maar niet teveel van de prijs af...
Maar goed. Nog een kleine overwinning gisteren want we hebben op eigen kracht onze weg teruggevonden naar de campus. Met de bus!! Jaja! Ik begin me eindelijk een beetje op mijn gemak te voelen hier in de buurt. En dat is heel wat waard als je hier 4 maanden verblijft.
Zo ben ik vorige week in mijn eentje smiddags terug gegaan naar mijn appartement. Ik moest nog een beetje wachten op de bus dus ik had nog wat tijd om te winkelen in de kleine winkeltjes op de campus. En daar heb ik dit gekocht… lach me niet uit… dat doen de chinezen al en daarom wist ik dat ik deze mee moest nemen om het een huis te geven. Anders had het daar altijd maar zielig op de plank gestaan. (Voor de mensen die het niet zien, dit is een tas in de vorm van een tekkel.)

Gisteren was ook de eerste dag dat het echt mooi weer was. Een blauwe lucht, zonnetje en 20 graden. Heerlijk!! Hanna vertelde me net dat we volgende week temperaturen van 30 graden kunnen verwachten!! Ik ben benieuwd! Maar tevens ben ik dan bang dat de beesten tot leven gaan komen die tot nu toe nog wegbleven. Naja… we zullen zien…
Maar nu heb ik wel een goed excuus om mijn mooie zonnebril (zie foto) op te zetten!

Vanmiddag gaan we naar een chinees theehuis met Chris. De vertaler van Hanna. Fancy wilde ook wel mee (mijn vertaler) maar die had een bruiloft, dus helaas. Maar ik ben heel benieuwd naar hoe dat zal zijn. Thee heeft hier voor mij wel een compleet nieuwe betekenis gekregen.
Je hebt hier heel veel verschillende thee. Chongqing staat er ook om bekend. En je kunt vanalles kopen voor de thee. Gedroogde bloemetjes, citroenschijfjes, gedroogde jasmijnbloemetjes, etc. Je kunt hier enorm veel vinden. Iedereen drinkt ook thee. Zoals wij in Nederland allemaal aan de koffie zitten, zo zitten ze hier aan de thee. (Jeuj!) Mensen die graag koffiedrinken krijgen het hier nog wel eens moeilijk omdat ze hier geen echte koffie kunnen krijgen. We hebben hier wel een Starbucks, maar dat is nog niet echt hetzelfde en we zijn daar zelfs een beetje ziek van geweest. Dus gaan we niet weer heen.

Ok en nu moet ik me snel aankleden anders kom ik te laat in het theehuis!! Tot de volgende keer!!