Kakkerlakkenparade…

Ok, het is zover. Voor mij is het kakkerlakkenseizoen echt begonnen. Tot nu toe had ik er nog geen weer gezien, maar zondag ochtend toen ik mijn huiskamer in liep zag ik iets liggen vlakbij de televisie. Op zijn rug, een kakkerlak van ongeveer 3 a 4 cm lang. (Ik heb niet de tijd genomen om hem op te meten). Ik dacht dat hij dood was, maar voor de zekerheid heb ik heb nog een keer met de spray bespoten. Toen begon hij me toch weer te spartelen!!! Ik denk dat hij op de kop is komen te liggen en dat niet meer om kon keren. Zijn pech. Maar het feit dat het zo’n grote was… zegt mij dat er ergens een nest zit. Over de schrik heen gekomen heb ik me aangekleed en ben ik bij Amelieke gaan ontbijten. Ik had me voorgenomen om de keeper van het huis om een trap te vragen zodat ik de gaten in mijn plafond bij de afzuigkap enz. kan dichten. Maar die man is heel irritant en praat geen engels en dus kwam hij met me mee (vroeg zich waarschijnlijk af waar ik met zijn trap heen ging). Toen ik de deur open deed… lag daar nog een in mijn keuken!! Nog groter als de ander!! Dood welteverstaan, maar dan vraag ik me af hoe hij daar terecht komt. Ik had na de eerste ontdekking onder alle meubels met dat spul gespoten (lekker gezond) en ik denk dat hij in een soort doodstrijd ergens vandaan is gekropen. Dus ik direct laten zien aan de keeper. En hij BAF!! Gelijk erop staan. De idioot!! Volgens mij moet je dat dus nooit doen omdat dan eitjes overal terecht kunnen komen. Maar goed. Al te laat. Ik liet hem ook zien wat ik van plan was en dus is hij voor mij op de trap geklommen en heeft met een plastic zak en een hoop plakband het gat ‘gedicht’. Ik hoop dat het voldoende is. Hij liet mij ook een gat zien onder mijn gootsteen. Waar de leidingen onder de grond verdwijnen. Daar kwamen ze ook weg volgens hem. Dus hij heeft met die spray dat hele gat helemaal volgespoten. Gelukkig gebruikte ik mijn kastjes al niet, omdat ze heel erg stinken. Maar toen hij dat liet zien, wilde ik mijn kastjes direct ook dichtplakken met tape. Maar hij vond dat geen goed idee. Ik moest mijn spullen daar in zetten vond hij! (Ja wat je allemaal al niet kunt begrijpen met handen en voeten!) Dus hij rukte het er weer af. Maar toen hij weer weg was. Heb ik ALLE kastjes dichtgeplakt. Hij kan me de pot op. Want ik zag in andere kastjes ook allerlei gaten zitten. Mooi niet dat ik mijn spullen daar in zet. Ik heb met andere bewoners van het huis gesproken en zo ook met mijn buurvrouw Candice (Amerikaanse en hier via de Peacecore). Zij woont hier al 2 jaar en heeft eigenlijk nooit last van kakkerlakken. En andere mensen in huis eigenlijk ook niet. Niemand die ik spreek in huis heeft er echt last van. Maar Henk heeft ook in mijn huis gewoond en die vertelde dat hij er ook last van had gehad. En andere bewoners van mijn apartement ook. Dus alleen mijn appartement heeft er last van. Weer typisch he. Dus ik heb me voorgenomen om in ieder geval wanneer Rupal eind mei vertrekt, in haar appartement te trekken. Ik moet dan nog een maand en zij heeft tot nu toe nog geen kakkerlak gezien.
Wat ben ik blij dat ik in Nederland woon. In een huis waar ik me helemaal niet druk hoef te maken om zulke beesten. En andere kevers mogen van mij overal rondvliegen hoor, vind ik helemaal niet erg. Maar kakkerlakken….
Owja… ik wordt vanmorgen wakker en loop weer mijn kamer in. Wat ligt daar nu WEER op dezelfde plek als de vorige keer? Juistem. Weer een kakkerlak. Op precies dezelfde plek!! Dus ik heb nu echt een donkerbruin vermoeden dat er echt ergens een nest zit. En ik vermoed in mijn televisiekast. Ik zit er nu ook aan te denken om te vragen om een nieuwe kast. Brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr… Ik wil er niet aan denken wat eronder weg kan komen als ze die weg zouden tillen. Het is een hele grote dus er kunnen veel inzitten.
En toen ik vanochtend de deur open deed om de gang in te stappen, wat ligt daar… De grootste kakkerlak die ik tot nu heb gezien. Zeker 4,5 cm en dan tel ik de voelsprieten niet mee. (Die zijn bijna even lang als het hele lichaam.) Gelukkig had Candice hem al doodgetrapt, maar ik heb hem voor de zekerheid nog een keer besprayed.

Zondag heb ik mijn hele huis weer schoongemaakt. OWJEE!! Ik bedenk me net! Ik heb mijn tekkeltas op de kast staan, naast de televisie!! Die moet ik er dus direct vanaf halen als ik terug kom. Straks zit daar ook een nest in!! Ik hoop maar dat ik er per ongeluk geen weer mee naar huis neem. Brrrrrrrrrrrrr…

Maar goed… mijn leven hier draait gelukkig nog steeds niet compleet om kakkerlakken. Ik ben ook nog met andere dingen bezig. Op het moment ben ik druk bezig met beoordelen van animaties en voor mij zit mijn klas druk aan het werk. Ze zijn aan het leren hoe ze buttons moeten maken en hoe ze script moeten schrijven in Flash. Sommigen hebben het al snel in de vingers. Anderen halen alles door elkaar. Ik kan met blijdschap vertellen dat Karl (had ik daar over verteld? Jongen die het bloed onder mijn nagels vandaan haalde door niets te doen in de les?) nu zelfs bezig is en hij is nog best goed ook!! Na mijn gesprek met hem, is hij geloof ik een beetje omgedraaid. Hoop ik… Sommigen zitten bijna op hun beeldscherm. Zo geconcentreerd. Een ander meisje die hier vlakbij me zit, kan ik bijna zien denken. Hahahaha. Ze zijn ook heel inovatief. Veel mensen hebben boeken gekocht, maar ik zie er ook een paar die op internet zoeken naar tutorials. Filmpjes die ze kunnen bekijken waardoor ze het ook kunnen leren. Zo hoeven ze het mij niet steeds vragen. Maar ik kwam erachter dat ze daardoor ook verkeerde dingen leren, dus dat heb ik ook al even beter uitgelegd.
Maar soms kom ik er ook achter dat ik niet altijd het antwoord heb op hun vragen. Dan moet ik even contact opnemen met mijn persoonlijk programmeur/ vraagbaak. (Arjen, als je dit leest, ik heb nog een paar vraagjes voor je!)
Dat ik soms iets niet weet vinden de leerlingen hier raar. Zij zijn gewend dat de docent alle antwoorden hebben. Iets niet weten wordt beschouwd als falen. Vooral de mannelijke docenten zijn hier heel erg in. Het erge vindt ik hiervan, dat zulke mensen ook niet snel zelf nieuwe dingen leren om dit door te geven aan hun leerlingen. Uit angst dat zij niet genoeg er over weten!! Dat is toch vreselijk? Dus jarenlang vertellen ze leerlingen precies hetzelfde en achteraf blijkt die kennis allang veroudert.
Gelukkig weten mijn studenten nu dat ik ook maar een mens ben en niet alles kan weten en dat vinden ze niet erg. Ze vinden het eerder grappig en volgens mij voelen ze daardoor ook niet zo’n grote druk.

Maar goed… ik zal weer even bezig. Ik zie in de verte dat iemand een vraag heeft. Tot de volgende keer!