AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH!!

Ok… Gisteravond was de avond… Ik heb mijn eerste kakkerlak ontdekt in mijn keuken… Ik kon er ook op zitten wachten... En ook nog geen kleintje, nee eentje van 4 cm… Echt waar… En dan ook nog om elf uur savonds, als je lekker naar je bedje wilt. Dus ik eerst mijn hele keuken schoonmaken. Alles in de koelkast gezet. Zelfs mijn thee! Geen kruimel meer achtergelaten.
Vandaag ga ik alles inslaan wat er in te slaan valt. Ik ga een grote fles Dettol halen (dat hebben ze hier gelukkig!!), een spray waar ze dood aan gaan, van die lokdoosjes of weet ik veel hoe die dingen heten, een klamboe, een eigen dweil en veger. Oja en Ducktape om alle afvoeren die ik niet gebruik grondig af te plakken. En ook ga ik mijn horren nog extra dicht maken zodat geen beest er langs komt.
Het stomme is dat we het er gisteravond onder het eten nog over hebben gehad. Henk vertelde verhalen over die beesten… nou… dat ie dan zo 50 kakkerlakken in zijn keuken aantrof die dan allemaal wegschieten als je eraan komt. Nou… kijk hier had ik dus echt geen rekening mee gehouden toen ik naar China ging. Normale grote insecten dat vind ik nog tot daar aan toe… Maar kakkerlakken… Daar zijn geen woorden voor. Doodslaan kun je ze ook niet he? Komen er nog meer! Maar eens ff goed researchen op internet.

Maar verder gaat het wel goed hoor. Gisteren heb ik ook mijn healthcheck gehad. En dat duurde wat langer dan normaal. Mijn o zo slimme huisarts had mijn healthcheck in Nederland ondertekend maar ipv de datum van die dag er naast te zetten, heeft hij mijn geboortedatum er weer onder gezet.. Ergo… totaal waardeloos papier van E75,-. Bedankt dokter.
Dus in plaats van alleen even een bloedtest en een longfoto, moest ik nu alles doorstaan. Bloedtest, röntgenfoto van longen, ECG van mijn hart, echo van mijn buik (voor de nieren oid.), oogtest, fysiek onderzoek en urinetest. Nou dan heb je het wel gehad hoor. Zeker als je behandeld wordt als vee. Zo stond ik met een stuk of 10 Thaise studentes in een kamertje waarbij we allemaal onze bh moesten los maken (verder wel gewoon kleren aanhouden) en pijpen omhoog van broek. En een voor een op de tafel om onderzocht te worden. Noujazeg… en daar sta ik dan als een reus tussen die kleine petite meisjes. We mochten niet praten en niet gluren, dus met onze rug naar de tafel staan. Voelt wel ff raar. En het is echt lopende band werk. Voor de onderzoekers is het een leuke afwisseling als er eens een buitenlander voorbij komt. Zegt een chinees vrouwtje die mijn bloeddruk op had gemeten… You have high bloodpressure!! (Met chinees accent.) Ik zeg.. Ja hallo!! Dit is niet echt een goed moment om die dan ook te gaan meten!!
Maar goed. Wat een half uurtje had kunnen duren, duurde nu 2 uur. Dus bedankt meneer de huisarts…

Maar verder gaat het echt wel goed hoor!!
De lessen gaan tot nu toe goed. Ik heb 2 klassen van elk 24 studenten. Elke klas heb ik 10 uur per week. Mijn collega’s hebben allemaal 2e jaars studenten en dan ook nog drie klassen van elk 40 leerlingen ongeveer. Dus die hebben aardig wat meer op hun bordje, maar zij werken maar 18 uur en ik 20. Snapt iemand hier de verhoudingen nog? Ik niet. Maar goed!
Ik hoef alleen maandag middag te werken en verder ben ik altijd smiddag’s vrij.
Ik heb de klassen in groepjes opgedeeld en ze moeten in een korte tijd een commercial maken. Ze moeten een brainstorm en mindmap maken, een concept schrijven, een omschrijving maken van hun doelgroep en van hun product. Ook moeten ze een script en een storyboard schrijven om vervolgens alles te gaan filmen en editten.
En ik moet zeggen… voor mensen die dit nog nooit gedaan hebben, doen ze het lang niet slecht. De uitwerking van het theoretische gedeelte kan nog wel een stuk beter, maar de eindresultaten mogen er zeker zijn!

Ik ben dan ook wel een beetje trots op het feit dat ze het zo goed doen en dat ze het ook leuk vinden. Ze zijn heel enthousiast tot nu toe! Dus nu moet ik iets verzinnen waarmee ik hun enthousiasme vast kan houden.
Ook moet ik hun examen gaan schrijven dus eigenlijk ben ik nu bezig met het ontwikkelen van een lesplan voor de komende 4 maanden. Hun kennis en kunde niveau is hier niet erg hoog. Dat maakt dat ik me als docent nog aardig zelfverzekerd voel, omdat ik nog altijd meer weet dan hun. (Foei Maaike!)

Het hele lessysteem hier in China is hier nogal apart. China kan zeggen dat ze zoveel hoog opgeleide mensen kunnen leveren, maar dat betekend nog niet dat deze mensen een goede opleiding hebben gehad.
Ron vertelde me dat 1 van de 5 sterren op de Chinese vlag staat voor de studenten van China.
Dat betekend dus dat de studenten hier in China heel veel macht hebben. Zo kunnen of konden (weet ik niet precies) studenten een docent laten ontslaan als hij hun niet aanstond. Nu nog steeds wordt er aan het eind van elk semester een papiertje ingevuld over elke docent door elke leerling. Dit kan dus nog wel bepalen of je als docent bij MIADA nog een keer weer uitgenodigd wordt om les te komen geven. Nu maakt mij het niet wat ze van mij vinden omdat dit voor mij maar eenmalig was. Maar ik wil toch wel een goede indruk achterlaten en er hopelijk een referentie aan overhouden. Maar ik ga me absoluut niet laten chanteren door studenten hier. Want als jij ze dus een slecht cijfer geeft kunnen ze jou ook een slecht cijfer geven. Klinkt heel sneu he? Naja, ik heb geen zin om me daar druk om te gaan zitten maken als ik er toch niets aan kan veranderen.

Misschien komen zulke dingen ook wel voort uit het feit dat dit zo’n grote populatie aan mensen is. Je kunt het misschien wel vergelijken met een mierenkolonie. Deze denken ook niet als individu, maar als een collectief. Dat gaat hier net zo.
Onze kolonie in Nederland is maar klein en daar is het dan ook makkelijker om als individu te gaan denken, denk ik. (Ik ontdek steeds meer visies. Ik moet ze een keer allemaal gaan opschrijven denk ik! Zie je… kom je in China en gelijk voel je die filosofische geest van de oude Chinese filosofen Whahahaha. Neehoor dat valt wel mee.)

Owja nog wat anders. Voor mensen die wat meer foto’s willen zien, die kunnen kijken op http://www.daedalus-web.nl/maaike/ . Arjen heeft voor mij een online album waar ik makkelijk foto’s kan zetten. Hij is nog onder constructie dus nog niet mokken dat hij nog niet helemaal goed werkt misschien. Komt allemaal goed. Ik zal er af en toe een nieuwe lading foto’s opzetten. Owja en als je een foto uitvergroot ziet, dan kun je ook gewoon op de foto of de grijze achtergrond klikken en dan sluit hij weer. Dus niet de terugknop kiezen bovenin je explorer. Dan gaat ie namelijk weer terug naar de eerste pagina.
http://www.flickr.com/photos/hannadonker/ En op deze pagina de foto’s van Hanna, mijn collega hier!

Een Chinese vrouw op mijn rug!

Vanavond zijn Ron, Rupal, Amelieke, Hanna en ik na het eten naar een massagesalon geweest voor een voetmassage. Wauw….
2 Uur lang wordt er heerlijk aan je gefriemeld, gemept (ja, meppen) en gemasseerd.
We kwamen te liggen op heerlijke banken met een warme deken over ons heen en vervolgens werden eerst onze voeten gewassen met gloeiend heet water. En in dat water zat dan weer thee. Ik denk om te ontsmetten of zo. Waar thee allemaal al niet goed voor is!
Tijdens deze wasbeurt werden de voeten al grondig zachtjes gemasseerd en daarna afgedroogd om vervolgens een uur lang aan beide voeten te werken. En dan heb ik het niet over de massages die ik ook krijg bij mijn voetreflextherapeute, nee dit ging er echt ruig aan toe. Tenen werden gekraakt, er werd keihard in je voeten geknepen en gedaan. Maar het voelde heerlijk!! Na een uur begonnen ze aan de benen en aan de rug. Ik wist niet wat me overkwam toen dat vrouwtje ineens op mijn rug zat om vervolgens zorgvuldig met haar knieën mijn ruggenwervels en heupen los te maken!! Ik heb er erg van genoten en ik ga er zeker weten nog een keer weer heen deze maanden. (Mijn voeten kunnen het ook wel gebruiken als je nagaat wat voor afstanden we soms op een dag lopen.) Per persoon waren we 48 yuan kwijt. Omgerekend E4,80 ongeveer. Helemaal niets dus.

Toen we vanmiddag voor het eten nog even in de stad liepen, en we net een drukke straat wilden oversteken, zagen we hoe een schreeuwende jongeman zijn vriendinnetje voor de auto’s probeerde te duwen. Ik moet zeggen dat ik er nog steeds een beetje van ondersteboven ben. Mijn eerste reactie was die van ongeloof en ik snapte eerst niet helemaal wat hij probeerde te doen. En daarna wilde ik eigenlijk wel ingrijpen… maar dan? Wat doe je dan? Dat is zo’n punt waarbij je moet beslissen of je tot actie over gaat of niet. En hoewel ik altijd zeg van.. ‘Ik zou er direct op afrennen en die vent een flink pak op zijn falie geven’… moet ik eerlijk bekennen dat ik nu heel erg twijfelde over wat te doen. Ook omdat de man zo ontzettend over zijn toeren was en ik niet wist wat hij zou doen als ik hem zou tegen houden. Gelukkig zag het verkeer wat er aan de hand was en paste zich aan aan de situatie dus dat verminderde de dreiging, en er hoorde nog een stelletje bij deze 2 die hen uit elkaar probeerde te halen, maar de jongen hield eigenlijk niet op en ging maar door met aan het meisje te trekken en te sleuren om haar onder een auto te krijgen. Zelfs een politieagent ging er niet op af, maar belde om versterking geloof ik. Al met al een drama dat ik nog nooit zo had meegemaakt. Toen ik het er later met Ron over had (die geeft hier al enkele jaren les) vertelde hij dat het regelmatig voorkomt dat mensen hier van het dak springen ( en dan heb ik het over hoge flatgebouwen) of zich verdrinken in de vijvers op de campus. Menigmaal is daar al iemand levenloos uitgehaald. Een aantal maanden geleden nog, heeft een meisje zich van een flatgebouw gegooid. Ze overleed pas een half uur later op de grond. Niemand deed ook maar iets, ze maakten alleen maar foto’s en filmpjes…
Dit geeft maar eens weer aan onder wat voor druk deze kinderen schijnen te leven. Ze worden door hun ouders naar een school gestuurd waar ze vaak helemaal niet heen willen. Ze moeten soms elke dag van de week naar school, krijgen enorme bergen huiswerk en dan natuurlijk ook nog relatiestress of wat voor stress er nog bij. Veel trekken het dan op een gegeven moment niet meer en zien geen andere uitweg. Eer van jezelf en je familie- eer spelen hierbij ook een hele grote rol. Nog steeds…
Maar ik kan mezelf eigenlijk niet toestaan om teveel bij al deze ellende stil te blijven staan want wanneer ik mij dit alles ga aantrekken en ik erover ga piekeren, ben ik (letterlijk) nog verder van huis en kan ik misschien niet zo blijven functioneren zoals ik nu doe.
Het is heel aanlokkelijk om te proberen als buitenlander om de situatie hier te veranderen naar betere situaties, maar het is niet altijd aan jou om dit te doen en tevens willen de chinezen vaak niet anders. En dat klinkt heel cru, maar het is echt waar.

Gisteren zijn we dan Huppeldepup (weet ff niet meer precies hoe het heette) Fang Bei geweest. Dat is het centrum van Chongqing. Een soort Manhatten zeg maar. Samen met Ron hebben we de bus genomen om na ongeveer 15min. uit te stappen midden in de stad. Maar ik kan niet zeggen dat ik me er echt lekker voelde. De gebouwen zijn daar zo enorm groot en je kunt aan de buitenkant vaak niet zien wat ze verkopen. Ook raak je al snel verdwaald tussen al die grote wolkenkrabbers. Ook was het overal erg smerig. Niet smerig in de zin dat er overal vuil op straat ligt, maar er ligt overal stof. Alles bedekt met een dun laagje grijs stof. De smog die is neergedaald. En dat vind je overal terug hier in Chongqing en vooral daar in het centrum. Alles voelt een beetje vies aan en na een regenbui moet je echt niet met je mooie schoenen over straat gaan. Ik merk ook dat ik bijna elke dag wel mijn kleren aan het wassen ben. Je merkt gewoon aan alles dat die stof overal intrekt.
Ik merk het ook aan mijn huid. Mijn lippen zijn ontzettend droog en mijn huid vreselijk schilferig. Dan kan ik het gaan scrubben maar 2 dagen later is het weer net zo erg. Je moet je gezicht echt goed schoon houden.
Gelukkig ligt ons appartement iets hoger in de bergen. Op een van de hoogste punten van de stad denk ik. Dus bij ons is de lucht iets frisser.
Dit heeft ook weer zijn nadeel. Want ons huis ligt namelijk vlak onder een populair toeristenpunt. Ongeveer 50 meter naar boven is een plek waar mensen dagelijks komen om van de berg te schreeuwen. Zij doen dit omdat er dan een echo te horen is. Standaard beginnen ze daar al rond half zeven mee. S’ochtends wel te verstaan. Een drama. Volgens mij komt er elke ochtend een zelfde man die dit doet, maar verder over de hele dag komen er verschillende mensen. Soms een paar mensen die dan een lied gaan zingen, maar andere keren een paar die denken leuk te zijn door zo lang mogelijk te blijven schreeuwen. Ach op den duur went het ook wel, maar het blijft ook irritant.

Vrijdag zijn we naar de Metro geweest! De groothandel. Daar heb ik o.a. boter gehaald en een thermosmok voor op school. Iedereen maar dan ook echt iedereen heeft of een thermosmok/ kan of plastic beker met deksel waarin met hun thee drinkt. Het is echt geweldig om te zien hoeveel verschillende uitvoeringen ze hiervan hebben. Niet te geloven. Ik heb er een gekocht in de vorm van een gewone mok met een deksel erop, maar wel een thermoskan- achtig ding. En er zit een zeefje in de bovenkant zodat ik de losse thee en bloemetjes (of wat er dan ook net op dat moment in zit) niet in mijn mond krijg. Echt ideaal. En natuurlijk kan ik er in de zomer mijn drankjes koud mee houden!

Dit was het weer even voor nu… het internet doet het op dit moment weer niet dus ik denk dat ik maar op tijd op bed ga en nog even ga luisteren naar Harry Potter op mijn MP3speler. (Audioboek, echt geweldig!)En dan morgen dit bericht op mijn blog zetten. Doei!