17 maart 2009
Nog even een kleine mededeling...
Zoals ik al eens zei, hebben we hier in China ook een echte Chinese vuurmuur. Dit zorgt er dus voor dat sommige sites voor mij geblokkeerd worden. Site's als bijvoorbeeld Hyves. Nu zie ik dat veel mensen mij ook berichtjes via Hyves sturen. Dus ik wil niet dat iemand denkt dat ik ongeinteresseerd ben, maar ik kan dus gewoon niet reageren. Sorry!
Love, love, love
Liefd
e… Overal om me heen kom ik het tegen en je wordt er af en te bijna misselijk van zo zoet.
De jeugd hier in China en op de campus is nog zo vreselijk jong van geest. Kinderlijk. Ook in hun doen en laten en helemaal als het gaat over de liefde…
Een groter drama bestaat bijna niet dan als je vriendje het uitmaakt. Tuurlijk is dat een drama en het is rot… maar zij kunnen er hier echt een drama van maken denk ik.
Maar ook wanneer je ze vraagt een opdracht te maken en ze wat vrij laat in de uitvoering dat zie je al snel hartjes en bloemetjes opduiken. Onvermijdelijk… En als je in de winkel komt… zucht… Elke chinese film… gaat altijd over liefde en een groot drama waarbij iedereen dood gaat. (Bijv. Man en vrouw zijn getrouwd. Man heeft affaire die zijn grote liefde is. Aan het eind van de film komt hij erachter dat hij al een paar dagen in huis woont met zijn vriendin die is overleden, maar van verdriet heeft hij zich voorgehouden dat ze nog leefde... Dan komt vrouw erachter. Man pleegt zelfmoord en ligt dood naast vriendin op de grond. Vrouw voelt zich ook niet blij en steekt het huis in de fik en met z’n allen leggen ze het loodje…) Ik heb ook het idee dat de studenten ook liever in een droomwereld leven dan in het hier en nu. Is veel makkelijker toch?
Aan de andere kant kan het ook wel weer heeeel erg schattig zijn.
Zo zie je jongens vaak heel lief het tasje van hun vriendinnetje dragen… (Mannen in Nederland doen dat echt niet zomaar. Hanna zei zelfs dat Nederlandse mannen dat bij haar niet eens hoeven te proberen. Afblijven! Hahaha!) en zo dragen jongens vaak hun vriendinnetje op de rug als deze moe blijkt te zijn (of te hoge hakken draagt om de berg op te komen of wat dan ook.). Kijk… daar kunnen mannen bij ons nog eens een voorbeeld aan nemen!! Dus Arjen…
Ach en misschien valt het me ook wel zo op omdat je wanneer je al die paartjes zo ziet lopen, je toch ook wel een beetje vriendje mist af en toe ;) Maarja… tanden op elkaar en gewoon nog ff genieten van het feit dat ik hier ben!
Ik heb nu trouwens wel een veel rustiger gevoel dan toen ik hier de eerste weken was. Ik ken het nu allemaal een beetje en ik kan nu rustig in het zonnetje, in het gras liggen en gewoon genieten van het moment… (Het is hier ongeveer 24 graden, gniffel gniffel…) Ik kan nu ook in mijn eentje de bus of de taxi nemen en dat geeft je ook weer een hoop vrijheid.
Ow en had ik al verteld over het theehuis en de verdere zondag? Volgens mij niet! Goed.. Zondag zijn we dus naar het theehuis geweest met Chris (Een van de vertaalsters). Die neemt hier wel vaker Foreign Teachers (buitenlandse docenten) mee naar toe. We kregen een soort kleine theeceremonie te zien en er werd ons van alles uit gelegd. Zo moet groene thee bijvoorbeeld nooit te heet geserveerd worden want anders gaat de smaak verloren aan je smaakpapillen. Groene thee is ontzettend goed voor het afvoeren van schadelijke stoffen uit je lichaam (Hier kan ik alleen maar beamend bij knikken vanachter mijn computer. Je houdt het echt niet voor mogelijk!) En je komt groene thee echt overal in tegen. Zo hebben we laatst kip gegeten die klaargemaakt was met groene thee. Echt superlekker en heel erg mals. En ook hebben we hier chocola met groene thee, brood met groene thee en ga zo maar door. En natuurlijk is groene thee ook goed voor de huid!
Hierna hebben we ook nog enkele andere thee mogen proeven. Elke keer ging het meisje te werk met een heel klein theepotje en kleine beetjes thee. Heel schattig en je kon die daar ook in allerlei vormen en maten kopen. Verleidelijk… maar wat moet je ermee? Nu snap ik wel waar al die kleine theepotjes wegkomen die je in de kringloop etc ziet staan. Maar zo’n theeceremonie doe je toch niet weer thuis.
Maar hier maken ze er echt een kunst van. Vooral oude mannetjes hechten hier veel waarde aan. Deze maken zelf ook hun eigen thee. Het is een cultuur op zich.
Uiteraard heb ik wel wat lekkere thee meegenomen daar weg. Hopelijk krijg ik het mee naar huis!
Na het theehuis, heeft Chris ons de weg gewezen naar de Light…huppeldepup – trein (zo’n magnetische) en daarmee zijn wij (zonder Chris) weer naar Jei Fang Bei gegaan. We wilden nog naar de boekenwinkel daar, waar we ook al eerder waren geweest. En we wilden even wat eten in het Good Food cafe, waar we met Ron waren geweest. Maar denk je dat we die konden weervinden? Echt niet. Het is daar zo onmetelijk groot dat we al snel zoiets hadden van… laat maar zitten. Dus toen wilden we op zoek naar een ander restaurant. Toen zagen we een lift die naar een restaurant zou leidden. Dus wij erin gestapt samen met zo’n gastvrouw die ons de wegwees. Op de 4e verdieping vonden we een chique, maar leeg restaurant. We vroegen of we eerst de menukaart konden zien. En wat we daarop zagen… Slang… Schildpad… en nog veel meer beesten die we niet direct thuis konden brengen. Dus heel snel besloten om daar niet te gaan eten.
Maar wij dachten dat op elke verdieping wel een restaurant zou zitten. Dus wij naar de 3e. Maar dat bleek verbouwd te worden. Oeps. Even gezwaaid naar de bouwvakkers en toen snel weer de deur dicht. En vervolgens op het 2e knopje gedrukt. En toen kwamen we ineens in een winkelcentrum terecht!! (Echt ik zou zweren dat ik af en toe in een Harry Potter boek terecht kom.) Dus wij even rondkijken en wat ziet ons oog? Allemaal pedicure winkeltjes!! OOOEEEEEEE Had ik nog nooit gehad. Dus wij keken elkaar eens aan. En we hebben ons toen eens lekker laten verwennen hahaha! Eerst mooi laten bijwerken (15 Yuan = E1,50) en daarna nog mooi laten versieren. Elke nagel met de hand beschilderd.
Kleine kunstwerkjes. Letterlijk want ze zijn beschilderd met acrylverf. Hopelijk krijg ik dat er weer af. (Alleen de bloemetjes hoor, niet de hele nagel!) En het beschilderen kostte nog eens 10 Yuan. Dus in totaal was ik hier E2,50 aan kwijt. Nu is het misschien niet netjes om overal een prijs bij te zetten. Maar ik kan er gewoon maar niet over uit hoe goedkoop alles hier is.
Dus heel erg genoten!! Met een lekker fout printje!
Uiteindelijk hebben we weer een taxi gepakt en zijn we terug gegaan naar onze wijk en hebben we gegeten bij Aywa. En toen was de dag alweer om.
En nu weer druk met lesgeven. Nieuwe opdrachten en leerlingen achter de broek aanzitten omdat ze liggen te slapen in de klas of gewoon geen donder uitvreten. Ik heb 1 jongen in mijn klas, die Karl heet. En die kan ik echt wel schieten. Zo lui kom je ze echt niet tegen bij ons. En dan ook nog zo enorm dom kijken als ik hem erop aanspreek. Grrmbllll… Bloed onder nagels vandaan halen is volgens mij voor sommigen een hobby hier…
Achja en desondanks alle frustraties allom, is het toch ook leuk om ze les te kunnen geven. Ik zie ook veel studenten die het leuk vinden en ik kreeg van Fancy te horen dat mijn studenten mijn les erg interessant vonden. Dat is dus eigenlijk een heel leuk compliment! Kijk en daar doe je het toch ook een beetje om…
De jeugd hier in China en op de campus is nog zo vreselijk jong van geest. Kinderlijk. Ook in hun doen en laten en helemaal als het gaat over de liefde…
Een groter drama bestaat bijna niet dan als je vriendje het uitmaakt. Tuurlijk is dat een drama en het is rot… maar zij kunnen er hier echt een drama van maken denk ik.
Maar ook wanneer je ze vraagt een opdracht te maken en ze wat vrij laat in de uitvoering dat zie je al snel hartjes en bloemetjes opduiken. Onvermijdelijk… En als je in de winkel komt… zucht… Elke chinese film… gaat altijd over liefde en een groot drama waarbij iedereen dood gaat. (Bijv. Man en vrouw zijn getrouwd. Man heeft affaire die zijn grote liefde is. Aan het eind van de film komt hij erachter dat hij al een paar dagen in huis woont met zijn vriendin die is overleden, maar van verdriet heeft hij zich voorgehouden dat ze nog leefde... Dan komt vrouw erachter. Man pleegt zelfmoord en ligt dood naast vriendin op de grond. Vrouw voelt zich ook niet blij en steekt het huis in de fik en met z’n allen leggen ze het loodje…) Ik heb ook het idee dat de studenten ook liever in een droomwereld leven dan in het hier en nu. Is veel makkelijker toch?
Aan de andere kant kan het ook wel weer heeeel erg schattig zijn.
Zo zie je jongens vaak heel lief het tasje van hun vriendinnetje dragen… (Mannen in Nederland doen dat echt niet zomaar. Hanna zei zelfs dat Nederlandse mannen dat bij haar niet eens hoeven te proberen. Afblijven! Hahaha!) en zo dragen jongens vaak hun vriendinnetje op de rug als deze moe blijkt te zijn (of te hoge hakken draagt om de berg op te komen of wat dan ook.). Kijk… daar kunnen mannen bij ons nog eens een voorbeeld aan nemen!! Dus Arjen…
Ach en misschien valt het me ook wel zo op omdat je wanneer je al die paartjes zo ziet lopen, je toch ook wel een beetje vriendje mist af en toe ;) Maarja… tanden op elkaar en gewoon nog ff genieten van het feit dat ik hier ben!
Ik heb nu trouwens wel een veel rustiger gevoel dan toen ik hier de eerste weken was. Ik ken het nu allemaal een beetje en ik kan nu rustig in het zonnetje, in het gras liggen en gewoon genieten van het moment… (Het is hier ongeveer 24 graden, gniffel gniffel…) Ik kan nu ook in mijn eentje de bus of de taxi nemen en dat geeft je ook weer een hoop vrijheid.
Ow en had ik al verteld over het theehuis en de verdere zondag? Volgens mij niet! Goed.. Zondag zijn we dus naar het theehuis geweest met Chris (Een van de vertaalsters). Die neemt hier wel vaker Foreign Teachers (buitenlandse docenten) mee naar toe. We kregen een soort kleine theeceremonie te zien en er werd ons van alles uit gelegd. Zo moet groene thee bijvoorbeeld nooit te heet geserveerd worden want anders gaat de smaak verloren aan je smaakpapillen. Groene thee is ontzettend goed voor het afvoeren van schadelijke stoffen uit je lichaam (Hier kan ik alleen maar beamend bij knikken vanachter mijn computer. Je houdt het echt niet voor mogelijk!) En je komt groene thee echt overal in tegen. Zo hebben we laatst kip gegeten die klaargemaakt was met groene thee. Echt superlekker en heel erg mals. En ook hebben we hier chocola met groene thee, brood met groene thee en ga zo maar door. En natuurlijk is groene thee ook goed voor de huid!
Hierna hebben we ook nog enkele andere thee mogen proeven. Elke keer ging het meisje te werk met een heel klein theepotje en kleine beetjes thee. Heel schattig en je kon die daar ook in allerlei vormen en maten kopen. Verleidelijk… maar wat moet je ermee? Nu snap ik wel waar al die kleine theepotjes wegkomen die je in de kringloop etc ziet staan. Maar zo’n theeceremonie doe je toch niet weer thuis.
Maar hier maken ze er echt een kunst van. Vooral oude mannetjes hechten hier veel waarde aan. Deze maken zelf ook hun eigen thee. Het is een cultuur op zich.
Uiteraard heb ik wel wat lekkere thee meegenomen daar weg. Hopelijk krijg ik het mee naar huis!
Na het theehuis, heeft Chris ons de weg gewezen naar de Light…huppeldepup – trein (zo’n magnetische) en daarmee zijn wij (zonder Chris) weer naar Jei Fang Bei gegaan. We wilden nog naar de boekenwinkel daar, waar we ook al eerder waren geweest. En we wilden even wat eten in het Good Food cafe, waar we met Ron waren geweest. Maar denk je dat we die konden weervinden? Echt niet. Het is daar zo onmetelijk groot dat we al snel zoiets hadden van… laat maar zitten. Dus toen wilden we op zoek naar een ander restaurant. Toen zagen we een lift die naar een restaurant zou leidden. Dus wij erin gestapt samen met zo’n gastvrouw die ons de wegwees. Op de 4e verdieping vonden we een chique, maar leeg restaurant. We vroegen of we eerst de menukaart konden zien. En wat we daarop zagen… Slang… Schildpad… en nog veel meer beesten die we niet direct thuis konden brengen. Dus heel snel besloten om daar niet te gaan eten.
Maar wij dachten dat op elke verdieping wel een restaurant zou zitten. Dus wij naar de 3e. Maar dat bleek verbouwd te worden. Oeps. Even gezwaaid naar de bouwvakkers en toen snel weer de deur dicht. En vervolgens op het 2e knopje gedrukt. En toen kwamen we ineens in een winkelcentrum terecht!! (Echt ik zou zweren dat ik af en toe in een Harry Potter boek terecht kom.) Dus wij even rondkijken en wat ziet ons oog? Allemaal pedicure winkeltjes!! OOOEEEEEEE Had ik nog nooit gehad. Dus wij keken elkaar eens aan. En we hebben ons toen eens lekker laten verwennen hahaha! Eerst mooi laten bijwerken (15 Yuan = E1,50) en daarna nog mooi laten versieren. Elke nagel met de hand beschilderd.
Dus heel erg genoten!! Met een lekker fout printje!
En nu weer druk met lesgeven. Nieuwe opdrachten en leerlingen achter de broek aanzitten omdat ze liggen te slapen in de klas of gewoon geen donder uitvreten. Ik heb 1 jongen in mijn klas, die Karl heet. En die kan ik echt wel schieten. Zo lui kom je ze echt niet tegen bij ons. En dan ook nog zo enorm dom kijken als ik hem erop aanspreek. Grrmbllll… Bloed onder nagels vandaan halen is volgens mij voor sommigen een hobby hier…
Achja en desondanks alle frustraties allom, is het toch ook leuk om ze les te kunnen geven. Ik zie ook veel studenten die het leuk vinden en ik kreeg van Fancy te horen dat mijn studenten mijn les erg interessant vonden. Dat is dus eigenlijk een heel leuk compliment! Kijk en daar doe je het toch ook een beetje om…
Abonneren op:
Posts (Atom)