Lief maar zielig…

(Voor mensen die niet goed tegen dierenleed kunnen, wordt geadviseerd dit misschien maar beter niet te lezen.)

Hier in China kom je vaak straathonden tegen. Maar geen honden zoals wij dan gewend zijn. Van die asbakkenrassen, die er altijd een beetje eng uitzien enzo… nee… Hier hebben ze zwerfpoedels, zwerf chihuahua´s etc. Hondjes waar wij normaal heel veel geld voor betalen, die lopen hier soms zomaar op straat rond.
Mensen hier kopen vaak een hondje van verkopers op straat en na een jaar of zelfs paar maanden, zijn ze er zat van en gooien ze hem op straat. Echt vreselijk. Vooral kleine hondjes worden gezien als een mode- accessoire. En overal op straat vind je van die verkopers die (nog veel te jonge) puppies op straat verkopen. Dus vaak wordt er dan spontaan een skeetig hondje gekocht en dan komen ze erachter wat er bij komt kijken. Dierenartsen zijn vaak te duur voor de meeste mensen.
Zo liep ik gisteren met Fancy door een van de districten en daar verkochten ze allerlei dieren. Schildpadden in 1 bak, met z’n 15en. Allemaal bovenop elkaar. Slangen die allemaal in 1 bakje waren gegooid en daar maar in lagen. Kleine jonge konijntjes in kooitjes die niet veel groter waren dan zijzelf, dus met bijna geen bewegingsruimte. Een muis die zat opgesloten in zo’n rad en dus alleen maar kon rennen… Allemaal hamsters, dwerghamsters, eendjes (voor de slacht), goudvissen in een soort flesjes, niet groter als een parfumflesjes, noem maar op, hier vind je het. En natuurlijk niet te vergeten, de jonge hondjes. Overal vind je ze. En Fancy is daar helemaal gek van. Die smelt al als ze ze ziet en het liefst neemt ze er eentje mee naar huis. Ze heeft al eens eerder een hondje gehad, maar die is na 3 maanden dood gegaan. Hoe dat komt? Nou Fancy woont op de 25ste verdieping van een flat. En elke dag gaan haar man en zij naar het werk. Daarbij sloot zij het hondje elke dag op. En ook ‘snachts natuurlijk. Dus dan gaat het al snel bergafwaarts en toen zijn ze ermee naar de dokter geweest en het bleek nierproblemen te hebben… Niemand die tegen haar zegt dat ze meer met dat diertje moet doen. Totaal geen begrip van beesten en hoe je er voor moet zorgen.
Laatst vertelde ze me, dat ze graag een varkentje zou willen hebben. Eentje met wit en zwarte kleuren… zo’n klein hangbuikzwijntje. Ik zeg tegen haar… ‘In je flat??’. Dus ik heb haar geprobeerd uit te leggen dat dat niet zomaar werkt en dat dat diertje daar echt niet blij van zal worden, dus volgens mij heeft ze het idee gelukkig laten varen… maarja… wie weet… kan ze het niet laten?
Wanneer ik van die handelaren tegen kom, probeer ik er altijd met een boog omheen te lopen. Het breekt mijn hart om er steeds naar te kijken. En ik weet dat ik dan de neiging moet onderdrukken, ze niet allemaal mee te nemen, weg bij die idioten. Ik zie het al voor me als ik weer thuiskom. Deze keer met een heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeele grote doos en ik druk op de bel… en dan het gezicht van mijn vader…. WAT HEB JE NU WEER MEEGENOMEN!! Nee, deze keer zal hij dan niet zo smelten, als toen met Guusje, hahaa.

Nee, dieren in China hebben het meestal niet zo gemakkelijk als in Nederland… En als ze wel baasjes hebben die van ze houden, dan worden ze aangekleed in de meest gekke outfits. (Zie koltruitjes, petjes en sportschoentjes) of worden ze gewoon geverfd. (Poedels met gekleurden oren, staarten etc.)
Ik denk dat onze katten thuis zich wel heel blij mogen rekenen met ons als baasjes!

Ik kan een speld horen vallen...

Pssssssttt... ik zit nu in mijn klaslokaal en het is pauze... maar mijn studenten zitten nog rustig te werken. Een paar die van de pauze gebruik maken om even wat te eten te halen, maar de meesten zijn druk bezig.
Waar zijn ze mee bezig? Nou ik heb een nieuwe opdracht gegeven waarbij ze een website moeten maken in flash, van 4 pagina's, over zichzelf. Hiermee wil ik ze leren hoe buttons kunnen maken en hoe ze de structuur van flash kunnen gebruiken om een site te bouwen. Basis dus.
Maar nu moeten ze eerst van mij een mindmap maken over zichzelf. En deze opdracht heb ik ze al vaker gegeven en ze worden er steeds beter in. En nu zit ik hier net een beetje te observeren wat ze aan het doen zijn en er zitten hier een paar meisjes in de klas die echt heel druk bezig zijn. Met kleurpotloden!! Ze beginnen het steeds meer door te krijgen. Geweldig. Van zulke momentjes kan ik echt even genieten hahaha. Dus daarom dacht ik... dat wil ik even met jullie delen! Dat is toch geweldig om te zien dat ze het snappen en het ook nog echt leuk beginnen te vinden!? Het is hier ook zo stil! Niemand praat, nee ze zijn allemaal bezig en dat aan het begin van een nieuwe opdracht! Normaal zitten ze dan al snel spelletjes etc te spelen. Maar het valt me nu nog mee.

Gisteren heb ik trouwens voor het eerst mijn groep afstudeerders ontmoet. Ik had met ze afgesproken in de bieb. Na mijn praatje over mijn verwachtingen etc. keken ze me een beetje angstig aan en ik kon de spijt in hun ogen lezen, dat ze mij hadden gekozen als begeleider. Hahahaha. Ik vroeg namelijk naar hun idee voor een afstudeeropdracht. Zei 1 meisje... Ja, ik zat er aan te denken om een paar posters te maken ofzo... Ik zei...'Als jij een paar posters wilt maken, dan verwacht ik meer dan alleen posters. Dan verwacht ik een soort kleine reclame campagne/ huisstijl iets, waarbij jij mij kunt laten zien, dat jij daar heel goed over hebt nagedacht.' En toen bleek dus dat ze wel marketing hebben gehad hier op school, maar nog nooit een marketingplan hebben geschreven. Nu vraag ik je... dat is toch een van de basisdingen die je deze mensen leert? De meesten zullen namelijk echt geen kunstenaars worden, maar terecht komen bij een reclamebureau etc. En daar wordt toch wel van je verwacht dat je enig marketingtechnisch inzicht hebt?
Zucht... en zo ontdek je steeds meer dingen. Het hangt totaal niets samen in dit hele lessysteem lijkt het wel. Maarja... het is ook niet aan mij om hier het hele lessysteem te gaan veranderen...
En dat zal ook zeker niet lukken zolang mr. Lu (de directeur van MIADA) steekpenningen aanneemt etc. van studenten en van de ouders van studenten om ze bijvoorbeeld vrij te geven, of om gewoon een diploma te kopen. Gisteren kwam er een student naar me toe ( ze heet Satan) en die gaf me een briefje, ondertekend door mr. Lu. Daarin stond dat ze vrij kreeg voor vandaag, volgende week dinsdag en woensdag. We hebben namelijk een extra lang weekend, dit weekend. (maandag vrij) en volgende week donderdag en vrijdag zijn hier de sportdagen, waarbij studenten en leraren moeten lopen in een parade. (Ja... ik ook...), maar daarna zijn ze vrij. En zij heeft daarom dus vrij gevraagd zodat ze terug kan naar huis. Maar zij is niet de enigste. Heel veel doen dat. Gewoon wat geld geven aan mr. Lu en hij tekent het papiertje wel. En zo gaat dat met heel veel dingen. Heel erg frustrerend, want je wordt als docent hiermee ondermijnt en je studenten nemen je niet eens serieus meer!
Maar goed... frustraties maar even achter me laten... Ik ben heel benieuwd hoe het gaat worden met mijn afstudeerders... 1 Meisje wil een soort educatieve film gaan maken voor kleine kinderen. Hiermee komt ze nog meer in mijn straatje dus ik ben heel erg benieuwd naar haar eindresultaat! Maar dat is nog even afwachten...

Honger...

Ok, echt honger zal ik hier natuurlijk nooit leiden. Eten genoeg. Rijst, noodles, allemaal verse groentes, chips van rijst, soja melk, etc. Genoeg. Ik kan hier zelfs chocola krijgen. Kun je nagaan.

Maar ik ben nu op zo’n punt aangekomen tijdens mijn verblijf hier, dat ik mezelf erop betrap dat ik elke keer aan eten denk. Aan westers eten… aan de aardappeltjes met boontjes en hamburger van mevr. Miedema, of lekkere lasagne met basilicum en knoflook. Maar vooral… KAAS!! Rupal haar man kwam hier vorige week aan met een kilo kaas en daar kregen wij ook een stukje van. En daar heb ik toch van lopen genieten!! En om de een of andere reden vond ik het nog veel lekkerder met jam erbij. Blokjes kaas, dippen in de jam. Ik weet echt niet hoe ik erop kwam, maar jemig… LEKKER!! En ik heb ook zin in een lekkere vette hamburger van de Mcdonalds die ik in Nederland normaal ontzettend smerig vind. Kom maar op! Of een patatje speciaal met uitjes, of een frikandel… oooeeeeee kroket!! Owowow het water loopt me alweer in de mond. En ook tosti!! Daar heb ik toch ook zo’n zin in!! En ik heb gisteren een poging gedaan om van een stokbroodje brie een soort tosti te maken… maar dat ging mis. Ik ben niet gewend om te koken op een plaatje, in een wok. (Heb geen koekepan etc.) Dus die was zwart.
En dan denk je natuurlijk… brie? Heeft ze brie? Ja, ik heb brie. Ik heb namelijk een pasje voor METRO. Dat is hetzelfde als de MAKRO bij ons in Nederland. Maar dus met allemaal westerse producten die echt vreselijk duur zijn soms. Zo heb ik daar al brie gehaald, smeerkaas, ketchup (mmmmmmmmmm, nu alleen nog patatjes!) pindakaas, chocola en ga zo maar door. Maar het zijn westerse prijzen en dat is even wennen als je de Chinese prijs nu gewend bent. En ik kan natuurlijk niet alles kopen helaas. Maar ik koop nu echt steeds meer zuivelproducten en ook vlees. Ik heb vorige week echte Italiaanse (stink) salami in plakjes gevonden. MMMMMMMM En dan een stokbroodje (Ik kan Frans stokbrood kopen op de campus) Oe.. dan denk ik dat ik in Frankrijk ben… doet me denken aan vakantie. Maarja… de honger blijft.
Kaas (Hollandse Goudse) kun je er ook kopen. Maar voor een paar ons, ben je daar al 10 Euro kwijt. Soms liggen er ook echt letterlijk een hele kaas. En toen leek het me wel een goed idee om een hele te kopen en dan onder elkaar te verdelen. Dan ben je ongeveer 100 yuan (10 euro) voor ongeveer een kilo kwijt. Nog steeds duur… en dat weerhield mij er tot nu toe ook van.. maar nu… Ik ga er nog maar eens een keer over na denken. Jamjam.. met ketchup!
Ik weet ook al wat ik ga eten als ik terug ben. Aardappelpuree, met boontjes, en lekkere sparerib en appelmoes. En dan als toetje mijn moeders appeltaart… Zucht… verdikkeme… Dat duurt nog even.
Ik ben ook niet geneigd om hier snel vlees te eten. Ik weet niet altijd waar het vandaan komt. En ik wil ook niet dat ik de kip (die op straat in een kooitje staat), door mijn toedoen om het leven wordt geholpen. Hypocriet natuurlijk. Ik weet het. Maar ik wil mijn vlees niet eerst nog levend zien, voordat het op mijn bord beland. Jammer dan, als dat hypocriet is.
Ooeee over vlees gesproken! Biefstuk, medium rare… met een lekker pesto- achtig sausje… met van die dikke patatten.

Ok.. ik moet maar ophouden… Ik mag mij verheugen op een lekkere noodlesoep met ei, tomaat en flink wat knoflook. Ook lekker hoor.. maar het blijft toch anders…

Ow en mam... de eerste tijd... mocht ik er weer zijn... ik hoef de eerste tijd geen roerbakgroentes enzo... als je het niet erg vindt.